Wstęp

Celem pracy jest ocena częstości występowania zespołu hipermobilności stawów w losowo wybranej grupie kobiet. Hipermobilność stawów jest pojęciem wciąż mało znanym w środowisku medycznym. Tym terminem określamy zwiększony zakres ruchomości w stawach, w odniesieniu do przyjętych norm fizjologicznych. U podłoża występowania hipermobilności leżą zmiany w proporcjach dwóch typów kolagenu, I oraz III. Szerokie występowanie kolagenu w ludzkim organizmie powoduje, że skutki hipermobilności są widoczne zarówno w układzie mięśniowo-szkieletowym, jak i w innych układach i narządach.

Materiał i metody

Badanie przeprowadzono na losowo wybranej grupie 60 kobiet w wieku 18-45 lat. Wśród badanych przeprowadzono test Beightona. Uzyskanie co najmniej 4 punktów na 9 możliwych, może świadczyć o występowaniu zespołu hipermobilności stawów.

Wyniki

Wśród 60 badanych kobiet, 14 uzyskało wynik co najmniej 4 punktów, sugerujący występowanie hipermobilności stawów, co stanowi 23,33% grupy. Uzyskane wyniki mieściły się w zakresie od 1 do 7 punktów.

Wnioski

Przedstawione w niniejszej pracy wyniki badań wskazują na występowanie zespołu hipermobilności stawów u 14 z 60 badanych kobiet, co stanowi ok. 23% grupy. Chociaż prezentowane wyniki stanowią wstępne rozpoznanie problemu, to można stwierdzić, że częstość występowania zjawiska hipermobilności można uznać za znaczącą.